Bezpłatny nocleg. Obie strony załatwiają u siebie bezpłatny nocleg dla gości w jednym miejscu tzn. Polacy załatwiają dla Rosjan bezpłatny akademik w Polsce, a Rosjanie załatwiają dla Polaków bezpłatny akademik w mieście, w którym jest ten uniwersytet (a nie 150 km dalej...).

Odradzam zgadzanie się na nocleg u rodzin, bo łatwiej jest zwiedzać, gdy grupa jest w jednym miejscu i nie trzeba czekać, aż się wszyscy zbiorą dojeżdżając z 8 różnych punktów miasta. Łatwiej się wieczorami zintegrować z Rosjanami, jeśli wszyscy są razem i nie ma problemu przeszkadzania śpiącym rodzicom, dziadkom itd., łatwiej się dogadać, co właściwie chcemy zwiedzać i w jakiej formie, jeśli jesteśmy w grupie i możemy sobie takie kwestie organizacyjne omówić wieczorami, a nie rozproszeni po całym mieście.

Poza tym nigdy nie wiadomo do jakiej rodziny się trafi i czy sympatyczna studentka zagraniczna nie posiada ojca alkoholika, brata zboczeńca itd. Poza tym, jeśli ktoś z grupy wyląduje u rodziny, która mieszka na obrzeżach miasta, gdzie chodzi jeden bus na dwie godziny, to nas to zupełnie rozwala organizacyjnie jako grupę. Nie mówiąc już o tym, że standard mieszkania może się mocno różnić: jeden zamieszka w domu z basenem, a drugi w drewnianej chałupce z toaletą na podwórku w stylu „na narciarza” (dziura w ziemi i się kuca). Nie wszyscy lubią spartańskie warunki. Poza tym przywiezione do domu, w charakterze niechcianego suwenira, pluskwy bardzo ciężko się tępi...

Nie możemy jednak w korespondencji stawiać takich warunków jak przyzwoita rodzina, w centrum, z łazienką itd. bo będzie to niezbyt dobre robiło wrażenie, dlatego lepiej od razu upierać się przy akademiku, nie ryzykując obrażania gospodarzy podejrzeniami, że wpakują nas w kiepskie warunki. Oni wprawdzie wiedzą, że w Rosji z poziomem życia bywa różnie i sami często na to narzekają, ale nie lubią, jak im to wytykają obcokrajowcy. Dlatego ze względów dyplomatycznych radzę negocjować akademik.

Rosjanie często upierają się, że obcokrajowcy nie mogą mieszkać w akademiku bezpłatnie, bo nie chce im się załatwiać zwolnienia z opłaty, a poza tym wydaje im się, że Europejczycy to mają pieniędzy jak Onasis i ta opłata różnicy im nie zrobi... Wtedy należy im podać za przykład uniwerek w Pietrozawodsku w Rosji, gdzie dziekan napisał takie pismo, że podczas wymiany jesteśmy na prawach studentów rosyjskich i zwolnił nas z opłaty za akademik. Podobnie w Ułan Ude (Buriacja) nic za akademik nie płaciliśmy, zwłaszcza, że potem studenci rosyjscy też nie płacili, więc byliśmy kwita. Papierkowo wyjaśnione to zostało tak, że nie zapłaciliśmy za akademik pieniędzmi, tylko oferując taką samą usługę rosyjskim studentom u nas.

Wszystko się da wytłumaczyć i nie ma najmniejszego powodu, żebyśmy za akademik płacili. Zasady ustalają ludzie (dziekan) i ludzie mogą od nich robić wyjątki ze względu na bezcenne korzyści naukowe, jakie przyniesie wymiana. Rosjanie nadużywają zwrotu „nie da się”, bo to ich zwalnia od obowiązku użerania się z załatwianiem, ale to wcale nie znaczy, że faktycznie się nie da. Wszystko się da, a moje doświadczenie z wymianami pokazuje, że zależy to tylko od dobrej woli załatwiającego i dziekana.

Warunki wymiany:
Zaproszenie naukowe, liczebność grupy, opieka
      Bezpłatny nocleg  tu jesteś

DALEJ       Meldunek i Termin